1-10-5- گيلاس

گيلاس (prunus avium L.) از نظر گياه شناسي از تيره سرخيان (Rosacea) و از قبيلهPrunoideae مي باشد. گيلاس چون بسيار فساد پذير است در بازار ميوه تازه عمر انباري بسيار کوتاه دارد. مدت نگه داري آن در سردخانه در حدود 3-2 هفته است. در مورد نگه داري گيلاس نيز عنوان شده که در تحت شرايط مناسب ميتوان گيلاس را براي مدت 3 هفته نگهداري نمود. درجه برودت مناسب براي نگه داري گيلاس 1- تا صفر درجه سانتي گراد است. گيلاس را مي توان در برودت هاي پايين تر براي مدت بيشتري نگه داري نمود ولي در عوض به مقدار زيادي از کيفيت و طعم آن کاسته خواهد شد. بهترين رطوبت نسبي براي نگهداري 90 تا 95 درصد است (فاطميان ح، 1390).
ايران با توليد 224هزار تن(12درصد توليددنيا) سومين توليد کننده گيلاس در جهان ميباشد(بعد از ترکيه و آمريکا).
(جدول 1-13)- مقدار توليد گيلاس در 10 کشور برتر(دانشنامه ويکي پديا)
مقدار توليد
کشور
مقدار توليد
کشور

3/78
سوريه
14/417
ترکيه

69
روسيه
7/39
آمريکا

9/67
روماني
225
ايران

67
ازبکستان
2/116
ايتاليا

56
شيلي
4/96
اسپانيا

(جدول 1-14)- ارزش تغذيه اي گيلاس(دانشنامه ويکي پديا)
گيلاس (مواد مغذي در 100 گرم)

2/0gr
چربي
63 kcal
انرژي

1/1 gr
پروتئين
16 gr
کربوهيدرات

4/0 mg
آهن
13gr
قندها

7 mg
ويتامين C
2 gr
فيبر

1-10-6- گلابي

گُلابي، اَمرود، اَرمود، (فارسي شرقي:امروت و ناک )(نام علمي: جنس Pyrus) درختي است گلدار (Magnoliophyta) از رده دولپه‌اي‌ها (Magnoliopsida)، از خانواده گلسرخيان (Rosacesae) و از زير خانواده ماليده(Maloideae) مي‌باشد . در اين جنس حدود ?? گونه وجود دارد که بعضي از گونه‌هاي معروف شامل communis، persica, pyrifolia, syriacaوussuriensis وجود دارد. گلابي معمولي يا گلابي اروپايي از گونه communis مي‌باشد که ميوه‌هاي آبدار با دانه‌هاي سنگي دارد و اغلب شکل کشيده دارد. اما انواع ديگري از گلابي وجود دارند که به گلابي آسيايي معروف است که شکل آن‌ها شبيه سيب است. در منابع آلماني منشا گلابي را در کوههاي البرز ذکر کرده اند. انواع مختلف گونه وحشي آن در جنگلهاي گيلان وجود دارد که به لهجه گيلاني اربه خوج و سنگ خوج معروف اند. گلابي درختي برگريز مي‌باشد که در شرايط آب وهوايي مناطق معتدله جهان، جايي که زمستانهاي سرد باعث برطرف شدن نياز سرمايي زمستانه آن مي‌شود قابل پرورش و کشت است. ميوه اين گياه از لحاظ گياه شناسي پوم است و جزء ميوه‌هاي کاذب به شمار مي‌آيد. ميوه گلابي معمولي عمر انباري کوتاهي دارد به همين دليل بايد قبل از رسيدن کامل برداشت شود تا بتوان به راحتي به بازار رساند (دانشنامه ويکي پديا).

(جدول 1-15)- مقدار توليد گلابي در 10 کشور برتر (دانشنامه ويکي پديا)
مقدار توليد
کشور
مقدار توليد
کشور
382000
هند
15231858
چين
380003
ترکيه
738085
آمريکا
368495
آفريقاي جنوبي
736646
ايتاليا
307820
کره جنوبي
704200
آرژانتين
307270
بلغارستان
473400
اسپانيا

(جدول 1-16)- ارزش تغذيه اي گلابي(دانشنامه ويکي پديا)
گلابي (مواد مغذي در 100 گرم)

242kcal
انرژي
025/0mg
ريبوفلاوين

46/15gr
کربو هيدرات
157/0mg
نياسين

8/9gr
شکر
048/0mg
پانتوتنيک اسيد

1/3gr
فيبر
9mg
کلسيم

0gr
چربي
7mg
منيزيم

38/0gr
پروتئين
11mg
فسفات

3/4mg
ويتامين c
116mg
پتاسيم

در همين رابطه و با توجه به اهميت کنترل ضايعات، برخي از محصولات باغي نظير گوجه فرنگي، هلو و شليل، گيلاس، آلو و گوجه ، گلابي و سيب مورد مطالعه قرار گرفتند.
هدف از اين مطالعه در مرحله اول تعيين عوامل مهم و موثر در ايجاد ضايعات و نقش هر يک از مراحل فناوري هاي پس از برداشت از طريق مشاهدات مستقيم و همچنين پرسشنامه و در فاز دوم با توجه به اهميت مرحله ي بسته بندي و حمل و نقل و مدت زمان نگهداري در ايجاد ضايعات کمي و کيفي، بر آن شديم تا اثر اين سه پارامتر بر ويژگي هاي فيزيکوشيميايي و قابليت ماندگاري يک رقم تجاري گوجه فرنگي استان ( رقم شيوا) را مورد ارزيابي قرار دهيم.

فصل دوم
مروري بر تحقيقات پيشين

2-1- گوجه فرنگي
فرمند و همکاران (1385) اين پژوهش را براي بررسي تاثير تيمارهاي آب آبياري و مقادير مختلف نيتروژن و بر همکنش آن ها بر کميت و کيفيت گياه گوجه فرنگي رقم ” ارلي اوربانا” انجام دادند. پژوهش در سال 1382 در مزرعه پژوهشي گروه آبياري دانشکده کشاورزي دانشگاه تهران ( منطقه نيمه خشک) در يک خاک لوم رسي انجام شد. نتايج تجزيه آماري نشان داد که ميزان آب آبياري و نيتروژن و همچنين برهمکنش آن ها بر ويژگيهاي کمي و کيفي ميوه گوجهفرنگي شامل عملکرد کل محصول، عملکرد محصول قابل فروش، تعداد ميوه در بوته، وزن متوسط ميوه، بازده مصرف آب، عملکرد زود رس، ماده خشک، مواد جامد محلول، اسيديته قابل تيتراسيون، pH، ويتامين C، استحکام و نيترات ميوه معني دار بوده است. بيشترين عملکرد محصول قابل فروش و بازده مصرف آب به ترتيب برابر 78.83 تن در هکتار و 085/. تن در هکتار به ازا يک ميلي متر آب مصرفي در تيمار 100% نياز آبي با 120 کيلوگرم نيتروژن در هکتار به دست آمد. يک رابطه درجه سه به ازا هر يک از سطوح نيتروژن، بين ميزان آب مصرفي و عملکرد قابل فروش ميوه و يک رابطه درجه دو به ازا تمام سطوح آب، بين ميزان نيتروژن مصرفي و عملکرد قابل فروش ميوه به دست آمد. در پايان يک تابع دو متغيره بين عملکرد قابل فروش، ميزان آب و نيتروژن مصرفي به دست آمد (فرمند و همکاران، 1385).
عرفاني و همکاران (1380) در طرحي براي تعيين رشد و عملکرد گوجه فرنگي در خاکي با بافت لومي رسي در مزرعه دانشکده کشاورزي دانشگاه مشهد فاضلاب تصفيه شده خانگي را مورد استفاده قرار دادند. تيمارها عبارت بودند از: آبياري با فاضلاب تصفيه شده خانگي، آبياري با فاضلاب تصفيه شده خانگي + آب چاه به تناوب، آبياري با آب چاه + کود حيواني، آبياري با آب چاه + کود شيميايي (اوره) و آبياري با آب چاه(شاهد). نتايج حاصل نشان داد که عملکرد گوجهفرنگي در کليه تيمارها بيشتر از شاهد بود. حداکثر افزايش عملکرد ميوه تر و خشک و وزن کل بوته ها( تر و خشک) به ترتيب در تيمارهاي اول مشاهده شد. نتايج تجزيه گياه نشان داد که غلظت عناصر غذايي پر مصرف و سنگين در کليه اندام هاي هوايي( برگ، ساقه، دمگل و ميوه) و زير زميني گوجه فرنگي در کليه تيمارهاي آزمايش نسبت به تيمار شاهد بيشتر بود. در بين عناصر سنگين غلظت عنصر آهن حداکثر و غلظت کادميوم حداقل بود. آلودگي هاي ميکروبي در تيمار هاي اول و دوم عناصر آزمايش بيش از ساير تيمارها بوده است (عرفاني و همکاران، 1380).
عابدي (1383) در پژوهشي مزرعه اي به بررسي اثر محلول پاشي سولفات آهن و اسيد سيتريک بر گوجه فرنگي رقم اوربانا پرداخت. تيمارها شامل 4 سطح آهن ( 0، 100، 200، 300، ميلي گرم در ليتر) و 4 سطح اسيد سيتريک( 0، 500، 1000، 1500 ميلي گرم در ليتر) بود. محلول پاشي در دو نوبت 25 و 50 روز بعد از انتقال نشا به زمين اصلي انجام گرفت. عملکرد، زود رسي، اسيد قابل تيتره شدن، مواد جامد محلول و ويتامين ث ميوه، و همچنين کلروفيل، pH و سطح برگ به عنوان پاسخ هاي گياهي مورد ارزيابي قرار گرفت. تيمارهاي آهن و اسيد سيتريک ميزان عملکرد، مواد جامد محلول و ميانگين وزن ميوه را تحت تاثير قرار نداد. با افزايش مصرف اسيد سيتريک تا 1500 ميلي گرم در ليتر و آهن تا 300 ميلي گرم در ليتر ميزان کلروفيل برگ افزايش يافت و بيشترين ميزان کلروفيل در تيمار 300 ميلي گرم در ليتر آهن مشاهده شد و اين نشان دهنده ارتباط آهن با کلروفيل است. محلول پاشي با سولفات آهن اثر معني داري در کاهش pH عصاره برگ نشان نداد، در حاليکه تيمار با اسيد سيتريک pH عصاره برگ را کاهش داد و کمترين ميزان در 1500 ميلي گرم در ليتر اسيد مشاهده شد. اين کاهش pH باعث فعال شدن آهن برگ شده و در نتيجه باعث افزايش سنتز کلروفيل گرديد. بنابراين محلول پاشي با اسيد سيتريک تا اندازه اي مي تواند از طريق فعال کردن آهن برگ اثر کمبود آهن را تعديل نمايد (عابدي، 1383).
زمردي و همکاران ( 1382) تاثير منابع و مقادير کود نيتروژن دار و زمان برداشت محصول را بر عملکرد و ميزان تجمع نيترات در گوجه فرنگي رقم کورال مورد بررسي قرار دادند. اين طرح در ايستگاه تحقيقات کشاورزي کهريز مرکز تحقيقات کشاورزي آذربايجان غربي به اجرا درآمد. تيمار هاي اصلي شامل: زمان برداشت در دو سطح صبح و عصر، منبع کود نيتروژن دار در دو سطح نيترات آمونيوم و اوره، مقدار نيتروژن در چهار سطح صفر، 120، 180 و 240 کيلوگرم نيتروژن خالص در هکتار بود. تجزيه آماري نتايج نشان داد ميان مقدار کود و عملکرد محصول در سطح پنج درصد ارتباط معني داري وجود دارد و بيشترين عملکرد با مصرف 180 کيلوگرم نيتروژن خالص در هکتار به دست آمد. تاثير زمان برداشت بر مقدار نيترات در سطح احتمال پنج درصد معني دار گرديد. محصول گوجهفرنگي رابطه مستقيمي با مقدار کود نيتروژن دار مصرفي داشته و اين رابطه در سطح احتمال يک درصد معني دار بود. براي حصول حداکثر عملکرد همراه با حداقل تجمع نيترات در گوجه فرنگي مصرف 180 کيلوگرم نيتروژن خالص چه به صورت کود اوره و چه به صورت کود نيترات آمونيوم در هکتار در شرايط اين آزمايش پيشنهاد گرديد (زمردي و همکاران، 1382).
سلاجقه(1383) به منظور افزايش طول عمر انباري گوجه با استفاده از قارچ کش استالدئيد، يک طرح تحقيقاتي را در منطقه کرمان اجرا کرد. نتايج مطالعه نشان داد که بهترين شرايط نگه داري گوجه فرنگي در سردخانه، دماي 9 درجه سانتي گراد و رطوبت نسبي 85-90 درصد است. علاوه بر اين ارقام پي اس و دبليو در شرايط فوق الذکر داراي عمر انباري بيشتري نسبت به رقم چف مي باشند. بر مبناي همين تحقيق مشخص شد که استفاده از قارچ کش استالدئيد الزاما سبب افزايش قابليت ماندگاري گوجه فرنگي نمي شود، بنابر اين بکارگيري اين ترکيب توصيه نمي شود (سلاجقه، 1383).
هناره و همکاران (1383) در گزارش نتايج مطالعه اي به منظور افزايش طول دوره انبار داري گوجه فرنگي ارقام پتورالي، کورال و ريوکرند به کمک کلرور کلسيم و دما چنين بيان کردند: بهترين شرايط نگه داري اين محصول استفاده از روش محلول پاشي با کلرور کلسيم با غلظت 10 در هزار بر روي بوته ها و سپس برداشت محصول به حالت سبز رسيده با بافتي سفت و نگه داري در دماي 13-14 درجه سانتي گراد و با نگه داري در دماي 10 درجه سانتي گراد براي ميوه قرمز رسيده است. در چنين شرايطي مدت نگه داري محصول به طور متوسط براي ميوه سبز 8/34 روز و براي ميوه قرمز رسيده 7/15 روز خواهد بود که در مقايسه با شرايط نگه داري در دماي معمولي در حدود سه برابر بيشتر است. همچنين بهترين ارقام براي دستيابي به بهترين نتايج انبارداري، ارقامي با بافت سفت مانند ريو گرند مي باشد. براي کاهش و کنترل عارضه پوسيدگي گلوگاه مي بايست علاوه بر کنترل ميزان کلسيم خاک، از هرگونه استرس آبي در خاک، مخصوصا

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید