–91

2369820-526415دانشگاه آزاد اسلامي
واحدملایر
عنوان :
بررسی رابطه کمال گرایی والدین بر پیشرفت تحصیلی فرزندان
استاد مربوطه:
دکتر گنجی
نگارش :
فاطمه عباسی
زمستان 1393
فهرست مطالب
TOC \o “1-3” \h \z \u مقدمه PAGEREF _Toc397802844 \h 1چکیده PAGEREF _Toc397802845 \h 3بیان مسئله: PAGEREF _Toc397802846 \h 4لکنت زبان چيست؟ PAGEREF _Toc397802847 \h 7ضرورت و اهمیت تحقیق PAGEREF _Toc397802848 \h 7درمـان PAGEREF _Toc397802849 \h 8علل لکنت زبان PAGEREF _Toc397802850 \h 12مراحل مختلف لکنت زبان PAGEREF _Toc397802851 \h 12روش‌های اصلاح و درمان PAGEREF _Toc397802852 \h 13روش‌های روان‌درمانی PAGEREF _Toc397802853 \h 13روش رفتاردرمانی PAGEREF _Toc397802854 \h 14روش خوددرمانی در لکنت زبان PAGEREF _Toc397802855 \h 14مواد و روش ها PAGEREF _Toc397802856 \h 18تحلیل آماری PAGEREF _Toc397802857 \h 20یافته ها PAGEREF _Toc397802858 \h 20بحث PAGEREF _Toc397802859 \h 22نتیجه گیری PAGEREF _Toc397802860 \h 24پیشنهاد ها PAGEREF _Toc397802861 \h 24منابع PAGEREF _Toc397802862 \h 25
مقدمهبی تردید یکی از نعمتهای گرانقدر الهی نعمت کلام است. از جمله نشانه ها و معیارهایی سنجش میزان هوش، مهارت برقراری روابط اجتماعی، اعتماد به نفس، احساس و نگرش، مسئولیت پذیری، قدرت یادگیری استدلال، منطقی انتقال معلومات، اخلاق، ادب و هنر فرد، سخن گفتن و مهارت کلامی اوست. رشد کلامی کودکان در گرو وجود الگوهای اصلی همچون پدر و مادر و شنیدن صحبتهای آنها است. با کودکان به زبان ایشان در حد فهم و ادراک آنان باید سخن گفت، اما شمرده و آرام و صحیح با سلاست و ملاطفت، از تکرار کلام به زبان شکسته باید اجتناب نمود. لکنت زبان هرگز عیب و عار نیست، بدزبانی، غیرحق و ناروا سخن گفتن ننگ و زشت است، لکنت زبانی می توان با تمرین و بهره گیری از تخصص گفتار درماندگان مجرب درمان نمود. اما بد زبانی ( فحش، دروغ) غیبت و تهمت ناروایی را باید با ایمان اخلاص شجاعت اخلاقی و تقویت اراده و اعتماد به نفس اصلاح نمود. ناتوانی کلامی می تواند موجب سرخوردگی و کاهش اعتماد به نفس کودکان شود، مخصوصا زمانی وان راپیر (دهقانی 1369 ص8) معتقد است درمان لکنت اولیه بهتر است از طریق بحث با والدین صورت گیرد و اگر چنانچه لازم است کار درمان مستقیم انجام شود. این کار از طریق ارائه مهارتهای شخصی کودک و مهارتهای گفتاری صورت می گیرد. تحقیقات زیادی درباره نقش والدین و روشهای درمانی ناشی از آن انجام شده است. برای مثال توماس کروکوپر ( خجسته مهر 1373 س 37 ) معتقد اند والدین کودکان لکنتی دانش و اطلاعات اندکی درباره ی لکنت و پیامدهای روانی و اجتماعی بر کودک و بزرگسال لکنتی دارند.
لکنت زبان مشکلی گفتاری ـ حرکتی است که به دلایل ناشناخته ای به وجود می آید و علت دقیق و مشخصی ندارد. می توان گفت که تربیت بد، اضطراب، کم هوشی و … در بروز آن تأثیر ندارد. فراوانی ابتلا به لکنت در پسران نسبت به دختران سه به یک است و با افزایش سن، این عدم تناسب افزایش می یابد.
اختلال «لکنت زبان» انواع متفاوتی دارد که در زیر به برخی از آن ها اشاره می شود:
1. تکـــرار صداها مثـــل (گ ـ گ ـ گ ـ گـــریه)، تکــــرار سیلاب هــــا مثـــل (گر ـ گر ـ گر ـ گربه)، تکرار کلمات مثل (گربه ـ گربه ـ گربه) و بالاخره تکرار عبارات (گربه ی زرد ـ گربه ی زرد ـ گربه ی زرد آمد).
2. توقف ها و مکث های بی جا و نامتناسب بین صداها و کلمات
3. کش دادن و امتداد کلمات (م ن) و …
دلایل بروز لکنت زبان در کودکان، تا کنون بطور دقیقی روشن نشده‌است. اما آنچه تا حدودی مشخص است، آن است که لکنت نمی‌تواند علت واحدی داشته باشد. بلکه همواره معلول علت بدنی، عاطفی، ژنتیکی ، اجتماعی و یا ترکیب این عوامل است. بسیاری از افرادی که لکنت زبان دارند دچار بعضی از ناراحتیهای عصبی و ناسازگاری‌های اجتماعی هستند. اما تشخیص اینکه آیا اینگونه ناراحتیهای روانی علت لکنت زبان است و یا لکنت خود حاصل حالات و فشارهای ناشی از اختلالات روانی است، بسیار مشکل است. در بعضی از مواقع لکنت ربان ممکن است حاصل نارساییها و اختلالات دستگاه عصبی باشد و یا در مواردی نیز لکنت زبان از زمان کودکی در اثر بعضی ناهنجاریهای خفیف فیزیولوژیکی پدید می‌آید.
روشهای اصلاح و درمان لکنت زبان امروزه از روشهای مختلفی برای اصلاح، درمان و بازپروری اختلالات گویایی و لکنت زبان استفاده می‌نمایند. از جمله این روشها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
روشهای زبانی یا تلفظی برای انجام این عمل بهترین هماهنگی‌ها بین حنجره ، گونه‌ها، زبان و لب‌ها لازم است؛ اما همین که در این هماهنگی خللی ایجاد شود،احتمالا به لکنت می انجامد. پیش از سن ۴ یا ۵ سالگی به‌ندرت معلوم می‌شود که کودک لکنت زبان دارد. کندی زبان بر اثر اختلال‌های بدنی یا برآشفتگی‌های عاطفی، در انسان رشد می‌یابد. گویا بتوان در پاره‌ای موارد، کند زبانی را از راه آموزش برطرف کرد؛ یعنی به شخص مبتلا آموخت که چگونه آهسته آهسته چیزی را بخواند؛ آهسته آهسته و با توجه خاص به حرف زدن خود، سخن بگوید و هر هجایی را با کمال دقت ادا کند.
چکیدهلکنت عبارتست از تکرار، کشش و یا قفل شدن غیر ارادی کلمه یا بخشی از کلمه ای فرد قصد بیان آن دارد. کودکانی که لکنت دارند می دانند چه می خواهند بگویند و قبلا آنها را صدها یا هزارها مرتبه بدون لکنت گفته اند. با این حال، این بار علی رغم تلاشهایی که می کنند قادر نیستند کلمه را به راحتی و بدون تقلا ادا کنند احتمال ابتلای کودک به لکنت بین سنین 2 تا 4 سالگی بیش از سایر سنین است و بعد از این سن به تدریج تا سن 12 سالگی این احتمال کاهش می یابد مگر اینکه دچار سانحه ی مغزی جدی شده باشد. بنابراین لکنت حقیقتا یک مساله ی مربوط به دوران کودکی است و در بین پسران شایع تر از دختران می باشد.
لکنت زبان یکی از مهمترین اختلالات گفتاری است که از کهن ترین ادوار در میان جوامع بشری شایع بوده است. فردی که لکنت زبان دارد، در بیان اصوات، هجاها و یا کلمات ، دچار گیر و مکث، کشش و تکرار می شود. لکنت زبان معمولا با حرکات بدنی مانند تکان دادن دست، سر، گردن، و … همراه است.
پژوهشگران سه عامل را در پیدا کردن لکنت زبان موثر می دانند . فیزیکی ، عاطفی، و تقلید از کودکان لکنتی دیگر. لکنت در کودکان دبستانی و پیش دبستانی 5/1 تا 2 درصد است که در پسران سه برابر دختران است.
معلم قبل از همه چیز باید از این موضوع آگاه باشد که؛ این گونه دانش آموزان تغییر پذیرند و نیز نسبت به فشار زمانی (کمبود زمان) حساسیت زیادی دارند. هر معلمی با آگاهی از این موضوع و با به کار بردن روش هایی که در زیر می آیند، می تواند به این دانش آموزان کمک کند تا به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنند، در فعالیت های کلاسی شرکت کنند و از این که در کلاس بلند صحبت می کنند، احساس خوبی داشته باشند
بیان مسئله:لکنت زبان یک مشکل گیج کننده و خسته کننده برای گوینده و شنونده است که نشانه های آن عبارتست از: تکرار سریع اولین حرف کلمات، کشیدن بیش از حد صداهایی مانند «یی، آ، او» در وسط کلمات و توقف و ایست کامل روی کلمات.
یک صدا، بخش، کلمه، حتی یک عبارت ممکن است چندین بار تکرار شود. لکنت زبان معمولا یک رخداد تکاملی موقتی در میان کودکان دو تا پنج سال است که با روان شدن کودک در استفاده از زبان مادری از بین می رود. لکنت این کودکان در هنگام ناراحتی، خستگی یا هیجان زدگی افزایش پیدا می کند.
از میان کودکانی که پس از ۵ سالگی لکنتشان برطرف نشده است، ۸۰ درصد آنها تا انتهای دوره بلوغ بهبود می یابند.
یک کودک زیر ۷ سال که به لکنت دچار است، ممکن است برای پشت سر گذاشتن وقفه هایی که در جریان صحبت کردن با آنها روبه رو می شود در کنار لکنت، حرکات همراهی نظیر پیچ و تاب دادن صورت، چشمک زدن، حرکت دادن بازوها، تنفس نامنظم یا حرکاتی دیگر را داشته باشد.
در واقع وقتی لکنت آغاز می شود، مانند سایر عادت ها، به صورت یک الگوی طبیعی رفتار درمی آید. در این حالت، این عادت به طور ناخودآگاه بر پایه مجموعه ای از رفتارهای وابسته به صحبت کردن و تنفس، ماندگار می شود که در برخی از افراد لکنت زبان تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا می کند.
این عارضه در تمام فرهنگ ها و در تمام مناطق دنیا و تمام اقوام مشاهده می شود و ظاهرا به قشر خاصی تعلق ندارد و در میان اقشار غنی، فقیر، افراد عقب مانده ذهنی و باهوش یافت می شود.
افراد مشهور زیادی مانند وینستون چرچیل و مریلین مونرو (بازیگر سینما) مبتلا به لکنت بوده اند اما وجود این عارضه در آنها مانع ایفای نقش اجتماعی نشده است. شمار لکنتی ها تقریبا یک درصد کل جمعیت است.
اما در مورد کودکان این رقم بالاتر است، زیرا در این سن و سال، تعدادی از آنها لکنت موقتی دارند. آمار نشان داده است که به ازای یک دختر لکنتی، سه یا چهار پسر لکنتی وجود دارد.
شاید علت این امر به خاطر تفاوت های سرشتی مابین دختران و پسران بخصوص در طول دوران اولیه رشد گفتار و زبان آنان باشد و یا به دلیل تفاوت واکنش های محیط (به خصوص خانه) نسبت به توانایی آنها که باعث این می شود پسرها بیشتر نسبت به دخترها لکنت داشته باشند.
رفتارهای کلامی که نشان دهنده شروع لکنت می باشد شامل لرزش های چهره ناشی از تنش زیاد، گفتار محتاطانه، گفتار خیلی سریع یا گفتار کند و آرام، دستپاچگی حین تکلم و مکث در وسط جمله و برگشت و شروع مجدد می باشد.
برخی از رفتارهای غیرکلامی شروع لکنت نیز شامل کم رویی و روبرگرداندن، علائمی از افسردگی و غمگینی، نگرانی و ضعف در مهارت های اجتماعی می باشد.
زمانی که کودک تعداد زیادی از این رفتارها را نشان می دهد والدین بایستی نگران شوند. معمولا کودک لکنت زبانی اگر برادر یا خواهری داشته باشد آنان می توانند در پیشرفت او کمک کنند یا بالعکس مانع وی شوند.
گاه آنان فرصتی به کودک نمی دهند که حرفش را بزند و کودک هم به دلیل لکنت زبان همواره نیازمند اعمال کنترل روی بقیه افراد خانواده است تا در فرصت های مناسب بتواند صحبت کند. در واقع او نیازمند حمایت پدر و مادر خود می باشد.
البته این حمایت به آن معنا نیست که او همیشه باید اجازه حرف زدن داشته باشد و یا قوانین سفت و سختی را اعمال نمایید که هیچ کدام از بچه ها، هرگز صحبت او را قطع نکنند بلکه لازم است رفتار معقولی داشته باشید و در مورد تصمیم گیری روی زمان های صحبت کردن وی به عنوان والد انعطاف پذیر باشید
باید بدانید که این گونه دانش آموزان همیشه سعی دارند به هر نحوه ی شده روی مشکلشان سرپوش بگذارند. مثلاً سعی می کنند در صحبت کردن از کلمات راحت استفاده کنند و یا در جواب سؤالی که از آن ها می شود، بگویند: «ما نمی دانیم»، در حالی که می دانند. آن ها با این کار می خواهند لکنتشان آشکار نشود.
و اما معلمان در مورد آزار و اذیتی که این دانش آموزان از طرف هم سالان خود دریـــافت می کنند، باید بدانند که 82 درصد از این دانش آموزان به خاطر مشکلشان از طرف دوستان خود مورد تمسخر قرار می گیرند. معلمان باید به دانش آموزان خود این را بفهمانند که هر فردی با دیگری فرق دارد. معلمان باید از دانش آموزانی که هنگام صحبت کردن دوستشان خوب گوش می دهند و در مورد آن ها فکر می کنند و تا حرفشان تمام نشده است حرف نمی زنند، تقدیر به عمل بیاورند. باید بین دانش آموزان این فرهنگ را به وجود بیاورند که دوستشان را همان طور که هست بپذیرند. و در نهایت باید راهبردهای مشخصی را در مورد آزار و اذیت این گونه دانش آموزان برای آن ها تعیین کنند.
معلمان باید بدانند، موقعی به این هدف ها دست می یابند که به طور مستمر با روان شناس زبان و والدین این دانش آموزان در ارتباط باشند و هرگونه تغییر ایجاد شده در الگوی صحبت کردن دانش آموز در طول سال تحصیلی را به اطلاع آن ها برسانند.
لکنت زبان چيست؟لکنت زبان مشکلی گفتاری ـ حرکتی است که به دلایل ناشناخته ای به وجود می آید و علت دقیق و مشخصی ندارد. می توان گفت که تربیت بد، اضطراب، کم هوشی و … در بروز آن تأثیر ندارد. فراوانی ابتلا به لکنت در پسران نسبت به دختران سه به یک است و با افزایش سن، این عدم تناسب افزایش می یابد.
اختلال «لکنت زبان» انواع متفاوتی دارد که در زیر به برخی از آن ها اشاره می شود:
1. تکـــرار صداها مثـــل (گ ـ گ ـ گ ـ گـــریه)، تکــــرار سیلاب هــــا مثـــل (گر ـ گر ـ گر ـ گربه)، تکرار کلمات مثل (گربه ـ گربه ـ گربه) و بالاخره تکرار عبارات (گربه ی زرد ـ گربه ی زرد ـ گربه ی زرد آمد).
2. توقف ها و مکث های بی جا و نامتناسب بین صداها و کلمات
3. کش دادن و امتداد کلمات (م ن) و …
ضرورت و اهمیت تحقیقصحبت کردن، بخشی از فعالیت های طبیعی انسان است.مابه ندرت به درجه اهمیت آن می اندیشیم در واقع آدمهایی که خیلی حرف می زنند کمترهم می اندیشند! در برقراری تماس مکالمه ای با دوستان وافراد اجتماع معمولاً احساس زحمتی نمی نمائیم . وحتی تصور این که ممکن است کسی در مکالمه اجتماعی دچار اشکال شود به ذهن ما کمتر خطور می کند.در این رابطه ، بیشتر افراد معمولاً فقط زمانی احساس ضعف و نارسائی در تکلم می نمایند که لازم می آید برای جمعیتی سخنرانی نموده ویا باشخص بسیار مهمی صحبت نمایند.
زبان وسیله بیان عقاید ونظرات است که به کمک علائم وبر طبق قواعد ودستور زبان وعلم معانی بکار میرود.زمانی زبان دچار نقص ونارسائی می شود که بگونه ای ، صحبت کردن برخلاف قواعد دستوری باشد ، یا غیره مفهوم باشد ویا از نظر شخصی یا فرهنگی مطلوب نباشد ، ویا اینکه دستگاه صوتی (زبانی)مورد سوء استفاده واقع گردد(بدزبانی).
به هنگام تولد گریه تنها صدائی است که از کودک شنیده میشود به تدریج ازهمین گریه وصدای اولیه ظرف چند سال کودک انسان در حال طبیعی براساس قواعد دستوری وفهم مطالب وانتخاب کلمات وعلامت مناسب و000 ازعهده سخن گفتن بخوبی بر می آید.
کودک معمولا در حدود 12 ماهگی اولین کلمات را بر زبان میراند وحدود 18 ماهگی تا 2 سالگی اولین جملات ساده وابتدائی را می سازد،و بتدریج قادر به سخن گفتن وبیان نظرات خود و درک مطالب ومفاهیمی که در صحبت ومنظور دیگران نهفته است میگردد. چنانچه در حدود سنین فوق بطور طبیعی وعادی نتواند در بیان مقصود خود ازکلمات وجملات متناسب استفاده نماید و همچنین مشکلاتی در فهم مطالب داشته باشد ویا بعبارت ساده تر دیر زبان باز کند احتمالاًاز نظر گویائی دچار نارسائی ها واختلالاتی شده است.
درمـاندر درمان این اختلال، هر قدر اقدامات لازم زودتر انجام شود؛ همان قدر نیز نتایج رضایت بخشی در پی خواهد داشت؛ یعنی کودک در ارتباطات اجتماعی و هیجانی خود کم تر دچار مشکل خواهد شد. اگر چه درمان در سنین بالا هم امکانپذیر است، اگر چه کار زمان بر است و به سختی انجام خواهد پذیرفت. بهترین سنین برای درمان این اختلال، 4 تا 5 سالگی است.
آموزگاران در برخورد با دانش آموزان لکنت دار چه بايد بکنند؟
معلم قبل از همه چیز باید از این موضوع آگاه باشد که؛ این گونه دانش آموزان تغییر پذیرند و نیز نسبت به فشار زمانی (کمبود زمان) حساسیت زیادی دارند. هر معلمی با آگاهی از این موضوع و با به کار بردن روش هایی که در زیر می آیند، می تواند به این دانش آموزان کمک کند تا به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنند، در فعالیت های کلاسی شرکت کنند و از این که در کلاس بلند صحبت می کنند، احساس خوبی داشته باشند.
و اما روش های یاد شده:
• بکوشید محیطی کاملاً آرام و به دور از فشار زمانی برای دانش آموزان لکنت دار فراهم سازید. با آن ها به آرامی و شمرده صحبت کنید و این احساس را در آن ها به وجود بیاورید که زمان زیادی برای پاسخ گویی دارند. در عین حال، زبان بدن شما (حرکات و سکنات شما) باید حاکی از نوعی آرامش باشد.
• به سخنانشان کاملاً گوش دهید. در نگاه کردن به آن ها از حد نرمال خارج نشوید و فقط به چشمانشان خیره شوید.
• بـــه آن ها توصیه نکنید که نفس های عمیق بکشند، چون این کار به ندرت مشکل آن ها را حل می کند.
• نباید درصدد تکمیل کلمه یا جملات ناقص آن ها برآیید، چون کسی دوست ندارد که حرف در دهانش گذاشته شود؛ مخصوصاً اگر آن حرف غلط باشد. این کار مشکل را چند برابر می کند و اعتماد به نفس را کاهش می دهد.
• در مورد مشکلشان و این که چه کارهایی به بهبود آن کمک می کند به صراحت با آن ها صحبت کنید. ولی سعی نکنید مشکلشان را بزرگ جلوه دهید.
• اگر در گفتن کلمه ای که به نظرشان سخت است مشکل دارند، لازم نیست بخواهید که به جای آن از کلمه ی راحت تری استفاده کنند، چون این کار باعث ترس از بعضی کلمه ها و عبارات می شود.
• از بیان بعضی جملات و توصیه ها مثل: «آرام باش»، «قبل از این که صحبت کنی، سعی کن فکر کنی» و «آرام تر و یواش تر» بپرهیزید. این توصیه ها باعث به وجود آمدن حس بی ارزش بودن، تحقیر و … در آن ها می شود و کمکشان نمی کند.
• وقتی جمله ای را نارسا و مبهم بیان می کنند، شما برگردید و جمله ی آن ها را تکرار کنید، چون این کار باعث می شود، هم احساس کنند شما جمله شان را فهمیده اید و هم فکر این جمله را نارسا بیان کرده اند، از ذهنشان خارج شود.
• برای پرشیدن درس، آن ها را به صورت تصادفی، نه به صورت منظم (مثلاً از بالا به پائین یا برعکس) انتخاب کنید؛ چون انتخاب منظم باعث می شود دانش آموز منتظر نوبتش باشد و این کار در او استرس و تشویق ایجاد می کند.
• بیش تر دانش آموزانی که لکنت زبان دارند، بعضی مواقع بد و بعضی مواقع هستند. شما روی زمان هایی که خوب هستند سرمایه گذاری کنید.
• موفقیت آن ها را با توجه به میزان بهبودی در برقراری روابطشان بسنجید، نه با در نظر گرفتن میزان کاهش رفتارهایی که هنگام لکنت از خودشان نشان می دهند.
• در شرایطی که زیاد حرف زدن برای آن ها سخت است، سعی کنید از سؤال هایی با جواب های بله و یا خیر یا سؤال های چند گزینه ای استفاده کنید.
• آن ها را تشویق کنید در گروه هایی مثل گروه کُر عضو شوند.
• در موقعیتی مناسب و موقعی که تنها هستند، از آن ها بپرسید انجام چه کارهایی برایشان سخت و چه کارهایی راحت است؟
• آن ها را به شرکت در فعالیت های کلاسی و گروهی تشویق کنید.
• آن ها را از حرف زدن در کلاس معذور نکنید.
• در مورد آنچه می گویند آن ها را تشویق کنید، نه این که چگونه می گویند.
باید بدانید که این گونه دانش آموزان همیشه سعی دارند به هر نحوه ی شده روی مشکلشان سرپوش بگذارند. مثلاً سعی می کنند در صحبت کردن از کلمات راحت استفاده کنند و یا در جواب سؤالی که از آن ها می شود، بگویند: «ما نمی دانیم»، در حالی که می دانند. آن ها با این کار می خواهند لکنتشان آشکار نشود.
و اما معلمان در مورد آزار و اذیتی که این دانش آموزان از طرف هم سالان خود دریـــافت می کنند، باید بدانند که 82 درصد از این دانش آموزان به خاطر مشکلشان از طرف دوستان خود مورد تمسخر قرار می گیرند. معلمان باید به دانش آموزان خود این را بفهمانند که هر فردی با دیگری فرق دارد. معلمان باید از دانش آموزانی که هنگام صحبت کردن دوستشان خوب گوش می دهند و در مورد آن ها فکر می کنند و تا حرفشان تمام نشده است حرف نمی زنند، تقدیر به عمل بیاورند. باید بین دانش آموزان این فرهنگ را به وجود بیاورند که دوستشان را همان طور که هست بپذیرند. و در نهایت باید راهبردهای مشخصی را در مورد آزار و اذیت این گونه دانش آموزان برای آن ها تعیین کنند.
معلمان باید بدانند، موقعی به این هدف ها دست می یابند که به طور مستمر با روان شناس زبان و والدین این دانش آموزان در ارتباط باشند و هرگونه تغییر ایجاد شده در الگوی صحبت کردن دانش آموز در طول سال تحصیلی را به اطلاع آن ها برسانند.
علل لکنت زباناز این جهت که لکنت، یک پدیده پیچیده روانی – حرکتی است، دلایل بروز لکنت در کودکان تاکنون به‌طور دقیق روشن نشده است، اما آنچه که تا حدودی مشخص است آن که، لکنت نمی‌تواند دارای یک علت باشد بلکه همواره معلول علل بدنی، عاطفی و اجتماعی یا ترکیب این عوامل است. بسیاری از مبتلایان، دچار بعضی از ناراحتی‌های عصبی و ناسازگاری‌های اجتماعی هستند، اما تشخیص اینکه آیا این‌گونه ناراحتی‌های روانی، علت لکنت زبان است یا لکنت، خود علت حالات و فشارهای روانی است، بسیار مشکل است. در بعضی از موارد ممکن است لکنت، حاصل نارسایی‌ها و اختلالات دستگاه عصبی باشد و در مواردی نیز از زمان کودکی بر اثر بعضی ناهنجاری‌های خفیف فیزیولوژیکی به وجود آید. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد مبتلایان به لکنت، به گونه‌ای در معرض فشارهای عاطفی – روانی قرار داشته یا عموما والدین مضطرب و عصبی داشته‌اند که مرتبا کودکان را به تلفظ صحیح کلمات وادار می‌کردند و این عوامل سبب اختلال در سیالی و روانی گفتار شده است.
مراحل مختلف لکنت زبانالف. لکنت پذیرفته‌شده توسط کودک:
در این مرحله، کودک به دلیل سن کم و عدم آگاهی از اختلال و با وجود اینکه متوجه تکرار غیرطبیعی برخی کلمات می‌شود، اما ظاهرا نگران نیست و رنجی نمی‌برد و تلاشی هم برای رفع آن نمی‌کند. لکنت کودک در این مرحله همراه با اختلالات تنفسی و عوارض بیماری نیست و برنامه‌های گفتاردرمانی موثر است.
ب. لکنت پس‌رانده یا لکنتی که کودک در برابر آن عکس‌العمل نشان می‌دهد:
به‌تدریج کودک، بزرگ شده و دامنه مکالمات وسیع‌تر می‌شود و به واسطه فشار از سوی والدین و همسالان، نسبت به اختلال خود عکس‌العمل نشان می‌دهد و علاقه شدیدی به تصحیح و بهبود تکلم خود دارد و همواره می‌کوشد با تحمل اضطراب و فشارهای روزافزون، بر لکنت خود فائق آید. از دیگر خصوصیات این مرحله، بروز حالات نامطلوب الحاقی است همچون: حرکات مختلف چهره، فشردگی عضلات پیشانی و صورت، انقباض عصبی دست‌ها و تکان دادن سر، که کودک در ابتدا این حرکات اضافی را برای پنهان کردن لکنت انجام می‌دهد ولی به‌تدریج این رفتارهای اضافی و زائد به صورت عادی درمی‌آید.
پ. لکنت پیچیده و شدید:
به‌تدریج لکنت، شدت می‌یابد و هرچه کودک بیشتر نسبت به موقعیت‌ها و کلمات از خود نگرانی و ترس نشان می‌دهد، لکنت او بیشتر می‌شود و هرچه لکنت بیشتر شود، ترس او نیز از شرایط، موقعیت‌ها، کلمات و اصوات افزایش می‌یابد. در واقع میان لکنت و نگرانی رابطه دوطرفه وجود دارد. به‌طور کلی شدت لکنت فرد بر اساس موقعیت‌های مختلف تغییر می‌کند، مثلا زمانی که می‌خواهد با تلفن صحبت کند لکنت شدت می‌یابد. دوران بلوغ نیز با تحولات فیزیولوژیکی عاطفی و اجتماعی، یکی از عوامل تاثیرگذار در شدت لکنت است.
روش‌های اصلاح و درمانروش زبانی یا تلفظی
این روش، توجه و تاکید بر روی اصلاح تلفظ و بازپروری ریتم تنفسی دارد. در این روش، تمرین‌هایی مربوط به رها ساختن عضلانی و جلوگیری از فشار بر روی کلمات صورت می‌گیرد و غالبا نتایج ثمربخشی دارد.
روش‌های روان‌درمانیاین روش‌ها، به‌ویژه برای افرادی که دچار کشمکش‌های عاطفی و اختلالات روانی – عصبی هستند به‌کار می‌رود و برای کودکان در سنین پایین ثمربخش نیست.
روش رفتاردرمانیبرخی از متخصصان بر این باورند که؛ علت اصلی لکنت زبان، رفتارهای نابهنجار و غلط افراد است. این روش، متداول و نسبتا جدید در برطرف کردن لکنت درصدد ایجاد تغییر و اصلاح رفتار است. در این روش، تلاش می‌شود با تغییر و اصلاح رفتار نامطلوب، زمینه کاهش یا رفع لکنت زبان کودک فراهم شود.
روش خوددرمانی در لکنت زباناین روش که در واقع نوعی روش رفتاردرمانی است، بر این اساس استوار شده که فرد لکنتی، با انگیزه قوی و ایجاد تغییرات لازم در زمینه بازخوردها و نگرش‌ها نسبت به لکنت خود و با برنامه‌ای منظم و مشخص، به‌طور جدی تلاش می‌کند اختلالات گویایی خود را اصلاح کند. مدافعان این روش بر این باورند که لکنت، چیزی است که فرد انجام می‌دهد، پس می‌تواند در آنچه انجام می‌دهد تغییرات و اصلاحاتی ایجاد کند. این روش، بیشتر برای مبتلایان بزرگسال کاربرد دارد.
به‌طور کلی، زمانی درمان موفقیت‌آمیز است که به اختلالات هیجانی و عاطفی و عواملی که سبب لکنت شده توجه شود. همکاری اعضای گروه روان‌شناسی، روان‌پزشکان، والدین، معلمان و تکلم درمانگر از نکات مهم در درمان لکنت زبان است. به‌طور کلی، هر روشی در جهت تنش‌زدایی و استقرار آرامش روانی – عضلانی و ایجاد نگرش و بازخورد مثبت و سازنده نسبت به لکنت و تقویت خودپنداری و اعتمادبه‌نفس در فرد لکنتی سبب کاهش و یا برطرف شدن مشکل گویایی و لکنت فرد می‌شود.
پژوهش حاضر با هدف،بررسی مهارتهای اجتماعی و ویژگی های ذشخصیت دانش آموزان عادی و دارای لکنت زبان مقاطع چهارم و پنجم ابتدائی شهر ملایر و مقایسه آن ها در دو گروه صورت گرفت.
مواد و روش ها:به منظور انجام این مطالعه توصیفی- تحلیلی،30 نفر از دانش آموزان دارای لکنت با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و 30 نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از چک لیست مهارت های اجتماعی و پرسش نامه شخصیت کودک استفاده شد. داده های به دست آمده با روش
One- way ANOVA و ضریب همبستگی Pearson مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها:از بین شش عامل شخصیت کودکان فقط بین عامل عزت نفس در بین دو گروه تفاوت معنی دار وجود داشت. همچنین نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که در گروه مبتلا به لکنت،بین کنترل عواطف و عامل وابستگی رابطه منفی و بین کنترل عواطف و عامل های عزت نفس و خودکارمدی رابطه مثبت و در گروه دان آموزان عادی بین دیدگاه منفی به جهان و رفتار در گروه رابطه منفی وجود دارد.
نتیجه گیری:با توجه به داده های به دست آمده،میتوان نتیجه گرفت که به دلیل تفاوت در توانش عملی کاربرد زبان بین دو گروه عادی و مبتلا به لکنت و در نتیجه برآورد منفی از توانایی های خود در گروه مبتلا به لکنت،این گروه از عزت نفس پایین تری نسبت به گروه عادی برخوردارند.از طرف دیگر در مبتلا به لکنت،کنترل عواطف که از فرصت های اجتماعی بالا ناشی میشود،عدم وابستگی،عزت نفس و خود کارآمدی را میتواند به داشته باشد و بالعکس.در گروه دانش آموزان عادی ادراک منفی از اجتماع که میتواند خواستگاههای مختلفی داشته باشد،پیش بینی کننده روابط بین فردی غیر موثر می باشد.
رفتار اجتماعی پایه و اساس زندگی هر فرد را تشکیل میدهد.رشد اجتماع نیز به نوبه خود سبب اعتلای رشد عقلانی و سایر جنبه های رشدی فرد میگردد.منظور از رشد اجتماعی،رسوخ فرد در روابط اجتماعی است. به گونه ای که فرد بتواند با افراد جامعه اش هماهنگ و سازگار باشد. بهعبارت دیگر،وقتی فرد را اجتماعی میخوانند که نه تنها با دیگران باشد،بلکه با آنها همکاری کند.مهارت اجتماعی عبارت از رفتارهای انطباقی است که فرد را قادر میسازد تا با افراد روابط متقابل داشته باشد،واکنش های مثبت بروز دهد و از رفتارهایی که پیامد منفی دارند،اجتناب ورزد.
مهارت های اجتماعیشامل رفتارهای آموخته شده و مقبول جامعه است که موجب برقراری ارتباط متقابل میگردد و منجر به بروز پاسخ های مثبت و پرهیز از پاسخ های منفی میشود.این رفتارها نه تنها امکان شروع و تداوم روابط متقابل و مثبت با دیگران را فراهم میسازد، بلکه توانایی نیل به اهداف و ارتباط با دیگران را نیز در اشخاص ایجاد میکند و باعث میشود شخص به گونه ای رفتار کند که دیگران او را با کفایت تلقی کنند. رفتارهای کلامی و غیر کلامی آموخته شده و تحت کنترل فرد،که در روابط میان فردی برای کسب تقویت های محیطی یا حفظ و تداوم آنها به کار گرفته میشود شامل رعایت نوبت،سازگاری،پیش دستی در انجام تکالیف،انتخاب کردن،پذیرایی کردن و ارتباط برقرار کردن،توانایی های ضروری بین فردی موثر،توانایی کمک کردن به دیگران و کمک گرفتن از آنها میباشد.
مهارت های اجتماعی نه تنها امکان شروع و تداوم روابط متقابل و مثبت را با دیگران فراهم می آورد،بلکه توانایی نیل به اهداف ارتباطی را نیز در شخص ایجاد میکند. انتخاب رفتار اجتماعی درست،بستگی زیادی به شناخت صحیح نشانه های میان فردی و محیطی دارد که ما را به پاسخ های موثر رهنمون میسازد.مثال های مهارت های گیرندگی از یک طرف شامل شناخت متناسب اشخاصی است که با آنها تعامل میکنیم و از طرف دیگر شناخت صحیح احساسات و امیالی است که دیگران بیان میکنند و دانستن اهداف شخصی فردی که با ما تعامل مینماید،میباشد.
برحسب نظریه Craig و همکاران برای اینکه تعامل اجتماعی به صورت مناسب تحقق یابد،لازم است که محرک اجتماعی به درستی رمز گردانی شود و با دیگر اطلاعات مربوط مقایسه و تفسیر گردد.هر چه محرک های اجتماعی بهتر پردازش شود،لیاقت و مهارت اجتماعی کودک بیشتر و تعامل او با دیگران موفقیت آمیزتر خواهد بود.
داده های پژوهش ها حاکی از این است که ضعف در مهارت های اجتماعی موجب بروز مواردی همچون افت تحصیلی،بزهکاری نوجوانان،ناسازگاری در مدرسه سوء مصرف مواد واعتیاد شده است.
رشداجتماعی مهمترین جنبه وجود هر شخص است.چونفرض بر این است که کودکان بدون رشداجتماعی نکته بسیار مهم است که نقص مهارت های اجتماعی عامل تعیین کننده ای در افزایش مشکلات عاطفی و ذهنی کودکان است.
زبان یکی از ابعاد رشد شناختی است که با مهارتهای اجتماعی رابطه مستقیم دارد.افراد دارای لکنت، سطحی
نشان میدهند.علاوه بر این ،شدت لکنت با عواملی همچون جایگاه طرف مورد ارتباط یا تعداد افراد مقابل
شدت لکنت با عواطفی همچون خجالت تا امیدی و هراس از ارزیابی اجتماعی منفی مرتبط است،میزان
اضطراب افراد دارای لکنت از افراد عادی در موقعیت های اجتماعی بیشتر است . لکنت به عنوان قطع های
متناوب در جریان صحبت کردن توصیف میشود.لکنت یعنی اینکه کودک نتواندکلمات را به طور منظم و
روان بیان کند، به طوری که توجه دیگران را جلب نماید .لکنت به واسطه ناتوانی هایی که در فرد در رابطه
با دیگران ایجاد میکند،بر روی اعتماد به نفس،خودپنداره و دیگر ویژگی های شخصیتی تاثیر میگذارد.
این افراد گاهی اوقات از برقراری ارتباط خودداری میکنند،چرا که در خود توانایی لازم برای تاثیر و نفوذ در
دیگران را نمی بینند. همچنین از تمسخر توسط دیگران نگران هستند. بررسی ویژگی های شخصیتی و
مهارتهای اجتماعی کودکان دارای لکنت و آسیب هایی که از این حیطه بر آن ها وارد میشود،میتواند در
جریان درمان لکنت کودکان پیشرفت و تسریع ایجاد نماید.
باتوجه به مطالب فوق اهداف تحقیق حاضر،بررسی رابطه مهارتهای اجتماعی و ویژگی های شخصیتی دان
آموزان عادی و دارای لکنت زبان مقاطع چهارم و پنجم ابتدایی شهر ملایر و مقایسه آن ها در دو گروه
بود.
مواد و روش هاپژوهش فوق از نوع توصیفی – تحلیلی بود. جامعه پژوهش را کلیه دانش آموزان عادی و دارای لکنت پای
های چهارم و پنجم ابتدایی شهر ملایر تشکیل دادند که در سال تحصیلی 1389 در مدارس ابتدایی شهر
مشغول به تحصیل بودند.از بین دانش آموزان عادی منطقه3 آموزش و پرورش شهر ملایر،30 نفر به روش
نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای و از بین دانش آموزان دارای لکنت که به مراکز گفتار درمانی شهر
ملایر مراجعه کرده بودند و دارای پرونده گفتار درمانی بودند،30 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب
شدند.
برای رعایت اخلاق پژوهش، کسب موافقت از یکایک آزمودنی ها و توضیح در مورد اهداف ارزیابی در تحقیق
مد نظر قرار گرفت.
پرسش نامه شخصیت کودک: این پرسش نامه توسط Rohnerساخته شده است، این پرسش نامه شامل
42سوال می باشد که در مقیاس 4 دجه ای درجه بندی شده اند.در فرم کودک از افراد خواسته میشود که
حالت های شخصیت خود را همانگونه که هستند منعکس سازند و ابزار آرزوها یا ایده آل های خود
خودداری کنند.
فرم کودک برای سنین 9 تا 18 سال است.این پرسش نامه شامل 7 عامل خصومت – پرخاشگری (که خود
شامل پرخاشگری جسمی،کلامی،منفعل و مشکلات مدیریت،خصومت و پرخاشگری میباشد)،وابستگی،عزت
نفس،خود کارآمدی،پاسخ گویی هیجانی،بی ثباتی هیجانی و دیدگاه منفی به جهان میباشد.در ایران ضریب
همسانی آزمون برابر با 80/0 است.
چک لیست های مهارت های اجتماعی:این چک لیست ها به منظور سنجش میزان مهارت های اجتماعی
ساخته شده است که توسط والدین،مربیان یا درمانگران کودکان سنین 3 تا 10 سال تکمیل میگردد.این
چک لیست دارای 91 سوال است.پاسخ سوالات به صورت مقیاس 3 درجه ای درجه بندی شده است. این
چک لیست جهت سنجش عواملی مانندبازی های مقدماتی،بازی های میان مرحله ای،رفتار بازی پیشرفته،کنترل احساسات،خود نظم دهی ،انعطاف پذیری و حل مساله،جستجوی همکار،رفتار در گروه،پیروی از گروه،مکالمه،مهارتهای ارتباط غیر کلامی،سوالات و تعارف مورد استفاده قرار گرفته است.
در چک لیست مهارت های اجتماعی، تمامی عامل ها با هم جمع می گردند،بنابراین نمره بالا نشان دهنده مهارت اجتماعی بالاو نمره پایین نشان دهنده مهاذت اجتماعی پایین است.در ایران ضریب همسانی درونی آزمون برابر با 88/0 میباشد.
تحلیل آماریبه منظور مقایسه مهارت های اجتماعی و ویژگی های شخصیتی کودکان عادی و مبتلا به لکنت از روش One-way ANOVA و برای بررسی رابطه این دو متغییر در دو گروه از ضریب همبستگی Pearson استفاده شد.
یافته هادر این پژوهش رابطه مهارت های اجتماعی و ویژگی های شخصیتی دانش آموزان عادی و دارای لکنت و مقایسه این متغییر ها در دو گروه مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت.
نتایج مقایسه ویژگی های شخصیتی کودکان عادی و مبتلا به لکنت نشان داد که،اختلاف واریانس بین عزت نفس(05/0>P) کودکان عادی و دارای لکنت معنی دار بوده است.ولی در عوامل دیگر تفاوت معنی داری مشاهده نشد(جدول1).
همان طور که در جدول 2 مشاهده میشود نتایج مقایسه مهارت های اجتماعی کودکان عادی و مبتلا به لکنت نشان دهنده آن بود که،اختلاف واریانس بین مهارت های اجتماعی کودکان عادی و دارای لکنت(01/0>P)معنی دار بوده است،ولی در عوامل دیگر تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
نتایج همبستگی مهارت های اجتماعی و ویژگی شخصیتی در کودکان دارای لکنت نشان داد که بین عامل عواطف در مهارت های اجتماعی با عامل های وابتگی(01/0>p)عزت نفس(05/0>p) در پرسش نامه شخصیت رابطه معنی دار وجود دارد(جدول 3).

جدول 3: نتایج ضریب همبستگی برای نمره های ویژگی شخصیتی و مهارت های اجتماعی ( کنترل عواطف) در کودکان دارای لکنت
m SD r slg
وابستگی 93/15 17/3 47/0 00/0
عزت نفس 33/13 24/3 39/0 00/0
خودکارآمدی 13/12 27/3 54/0 00/0
همانطور که در جدول 4 مشاهده میشود،نتایج رابطه مهارت های اجتماعی و ویژگی های شخصیتی در کودکان عادی نشانگر آن بود که بین عامل رفتار در گروه،در مهارتهای اجتماعی و دیدگاه منفی به جهان در پرسش نامه شخصیت رابطه معنی دار وجود دارد(جدول4).
جدول 4: ضریب همبستگی برای نمره های ویژگی شخصیتی و مهارت های اجتماعی ( رفتار در گروه) در کودکان عالی
m SD r slg
دیدگاه منفی به جهان 91/10 83/3 29/00 01/0
بحثنتایج این پژوهش نشان دهنده رابطه معنی دار بین عزت نفس کودکان عادی و دارای لکنت بود. به این ترتیب که عزت نفس و مهارت های اجتماعی کودکان عادی از کودکان دارای لکنت بیشتر بود.این نتایج با نتایج مطالعه Ryff و singer مطابقت دارد.آنها نشان دادند که لکنت بر اعتماد به نفس و خود پنداره افراد دارای لکنت تاثیر میگذارد.شاید بتوان اینگونه نتیجه گرفت که یکی از ابعاد هیجانی رشد به شمار میرود که از عواملی مانند خود پنداره(یعنی نگرش خود نسبت به خود) و خود کارامدی(یعنی بآورد فرد نسبت به توانایی انجام فعالیت های مختلف) تاثیر می پذیرد.خودکارامدی از عواملی است که خود تحت تاثیر قضاوت فرد از دستاوردها و مقایسه دستاوردهای خود با دیگران قرار داد. ار آن جایی که کودکان مبتلا به لکنت از لحاظ مهارت های کلامی نسبت به دیگر کودکان ضعیف تر عمل می کنند، در نتیجه خود کارامدی پایین تر و به دنبال آن خود پنداره و عزت نفس پایین تری خواهند داشت.
یکی از مولفه های اصلی در ارتباط با دیگران استفاده از زبان به طور کاربردی می باشد.استفاده کاربردی از زبان،یعنی استفاده از زبان متناسب با بافت اجتماعی است.با رشد کودک،توانش ارتباطی او به یکی از مولفه های توسعه یابنده عزت نفس تبدیل میشود.کودکان دارای لکنت از آن جایی که از مهارت های ارتباطی و عزت نفس پایین رنج میبرند،در استفاده از زبان در بعضی از بافت های اجتماعی به ویژه موقعیت های گروهی اجتناب می ورزند.به همین دلیل کاهش مهارت های اجتماعی در این کودکان مشاهده می گردد.
نتایج پژوهش همچنین حاکی از ارتباط منفی کنترل عواطف با وابستگی و ارتباط مثبت آن با عزت نفس و خودکارامدی در کودکان دارای لکنت بود.این نتایج با نتایج مطالعه craige و همکاران هم راستا میباشد.آن ها اظهار داشتند که با افزایش عواطف منفی مانند هراس و خجالت کودکان مبتلا به لکنت،میزان اضطراب آنها در موقعیت های اجتماعی بیشتر میشود.بر پایه ای فرض شاید توان این نتایج را اینگونه تبیین نمود که فردی که از لحاظ هیجانی به مرحله پختگی رسیده است،در موقعیت های مختلف میتواند بین بیان هیجانی و کنترل آن توازن ایجاد کند.
توانایی کنترل هیجان ها یکی از اهداف عمده رشد اجتماعی است.کودکانی که قادرندهیجان خود را کنترل کنند،بهتر میتوانند از روش های رفتاری مناسب و کارامد در ارتباط با دیگران سود جویند.گروه های همتایان میتوانند تاثیر بارزی بر کنترل هیجانی کودکان داشته باشند.از طرف دیگر یکی ازمنابع اصلی عزت نفس و خودکارامدی در کودکان،توانمندی اجتماعی آنان در ارتباط با همتایان است.
با توجه به مطالب فوق و با توجه به نتایج تحقیق حاضر می توان بیان داشت که کودکان مبتلا به لکنت زبانی که از فرصت های ارتباط با هم سالان و ارتباط اجتماعی بیشتری برخوردارند،از کنترل هیجانی مناسبی برخودار بوده،از عزت نفس و خودکارامدی بالایی نیز بهره مند میباشند و بالعکس.
نتایج پژوهش همچنین نشان داد که در گروه کودکان عادی بین دیدگاه منفی به جهان و رفتار در گروه، رابطه منفی وجود دارد.این نتایج با یافته های مطالعه Eagly و Chaikenمطابقت دارداو نشان داد که نگرش منفی و غیر منطقی به محیط با روابط بین فردی موثر رابطه منفی دارد.با توجه به نتایج مطالعه فوق،شاید بتوان نتایج تحقیق حاضر را چنین تبیین نمود که روان شناسی اجتماعی معاصر به شدت با فرایند های ادراکی انسان ارتباط پیدا کرده است.شناخت اجتماعی به معنب ظرفیت درک روابط اجتماعی است.در کودکان شناخت اجتماعی در تمام تعاملات انسانی جنبه بنیادی دارد.آگاهی از افکار و احساسات دیگران برای درک و کنار آمدن با آنان ضرورت دارد.مانند سیاری از موارد دیگر،در شناخت اجتماعی نیز خانواده نقش اصلی را بازی میکند. Prinzieو همکاران نشان دادند،هنگامی که بیان هیجانی والدینبه کلی مثبت است و نیز والدین و کودک احساسات مثبتی به یکدیگر دارند،کودکان با همتایان روابط مثبت تری برقرار میکنند و از آنچه باید روابط دوستانه تلقی نمود،بینش درست تری دارند.
نتیجه گیریزبان کاربردی توانش عملی استفاده از زبان برای برقراری ارتباط با دیگران در بافت ها اجتماعی مختلف می باشد.درک کودکان از شایستگی های خود بیشتر تحت تاثیر ارزیابی منفی و مثبت اطرافیان و به ویژه والدین تا شواهد عینی بیانگر دستاوردهای آنها قرار دارد.کودکان مبتلا به لکنت چون از توانش عملی بالایی در استفاده از زبان برخوردار نیستند،بیشتر تحت تاثیر ارزیابی منفی اطرافیان قرار میگیرند و به ادراک منفی از شایستگی های خود دست میابند که بر خود کارامدی و عزت نفس و مهارت اجتماعی آنها تاثیر میگذارد.
از طرف دیگر ظرفیت درک روابط اجتماعی یکی از توانمندی های عمده برای کنار آمدن با دیگران است.کودکان عادی که دارای ادراک منفی از این روابط هستند،در ارتباط با دیگران کارامدی کمتری نشان میدهند.
پیشنهاد هااطلاعات مطالعه حاضر پیشنهاد میکند که از آن جایی که کودکان مبتلا به لکنت از عزت نفس و مهارت های اجتماعی پایین تری نسبت به کودکان عادی برخوردارند،همچنین از آنجایی که کنترل عواطف در این کودکان با عزت نفس و خود کارامدی رابطه دارد و خودکارامدی و کنترل عواطف به ترتیب پیش بینی کننده عزت نفس و مهارت های اجتمتعی بالا است،لازم میباشد که والدین، مشاوران،روانشناسان و گفتار درمان گران در درجه اول به طرق مختلف مانند بازی،بازی درمانی و آموزش مهارت های ارتباطی براورد فرد از توانمندی هایش (خودکارامدی)را افزایش دهند و از این طریق احساس خودارزشمندی و به دنبال آن عزت نفس او را ارتقا بخشند.در نتیجه انتظار میرود کنترل عواطف و مهارت های اجتماعی فرد نیز افزایش یابد.
منابع1. کولایی‌نژاد، جمال‌الدین؛ روان‌شناسی آموزش خواندن، تهران، دانشگاه پیام نور، 1382، چاپ پنجم، ص 91.
2. فریزر، ملکم؛ خود درمانگری در لکنت زبان، ترجمه غلامعلی افروز، تهران، انتشارات اسلامی، 1376، چاپ سوم، ص 14.
3.میلانی‌فر، بهروز؛ روان‌شناسی کودکان و نوجوانان استثنایی، تهران، قومس، 1374، ص 344.
4.خود درمانگری در لکنت زبان، ص 23.
5. همان، ص 192.
6.همان، ص 195.
.7 گالاگر، جیمز جی و ای كرك، ساموئل؛ آموزش و پرورش كودكان استثنایی، ترجمه مجتبی جوادیان، آستان قدس رضوی، 1376، چاپ اول،
8. سیف‌نراقی، مریم و نادری، عزت‌الله؛ كودكان استثنایی، تهران، پیام نور، 1380، چاپ ششم
9. كاكاوند، علیرضا؛ روان‌شناسی و آموزش كودكان استثنایی، روان، 1385، چاپ اول،
10. سیف‌نراقی، مریم و نادری، عزت‌الله؛ كودكان استثنایی،
11. هالاهان، دانیل پی و كافمن، جیمز ام؛ كودكان استثنایی، ترجمه درهار ماهر، آرین، 1372، چاپ اول،



قیمت: 10000 تومان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *