شهریور ۲۹

ارتباط طول انگشتان دست با موفقیت فرد | بیماری

محققان دانشگاه بات در مقاله ای که در شماره این هفته "نشریه روانشناسی انگلیس" منتشر کردن، نشون دادن که کودکان هفت ساله ای که انگشت انگشتری شون بلندتر از انگشت اشاره شونه، در ریاضیات نمره بالاتری به دست می یارن.

البته این قضیه ربطی به کف بینی نداره و مهارت تحصیلی رو مغز آدم تعیین می کنه، نه انگشتش. اما دلیلی هست که هم بر مغز و هم بر طول انگشت موثره و  اونم  قرار گرفتن جنین در برابر هورمونای جنسی در رحمه.

به طور کامل ثابت شده که نسبت طول انگشت انگشتری به انگشت اشاره، به اندازه قرار گرفتن در برابر هورمون جنسی مردونه (تستوسترون) در رحم رابطه داره و هر چقدر تماس با هورمون تستوسترون بیشتر باشه، طول انگشت انگشتری بلندتر می شه.

واسه همینه که در مردان انگشت انگشتری معمولا بلندتر از انگشت اشاره س، ولی در زنان انگشت اشاره بلندتر از انگشت انگشتری یا هم اندازه اون هستش.

در عین حال دلایلی هست که قرار گرفتن در برابر اندازه بالای تستوسترون در دوران جنینی باعث بهبودی دلیل آوردن فضایی در فرد می شه و این مهارت در ریاضیات و هم نقشه خوانی خوبه.

طول انگشت انگشتری با صفات دیگری هم رابطه داده شده که می تونه تحت تاثیر تستوسترون قرار گیرد.

یه تحقیق در انگلیس نشون داده که فوتبالیستای حرفه ای انگشتان انگشتری درازتری دارن و طول انگشت انگشتری بازیکنان بین المللی هم از بازیکنان باشگاهی محلی بلندتره. همین ویژگی در ورزشکاران زن هم دیده شده.

تو یه تحقیق دیگه در دانشگاه لیورپول انگلیس نشون داده که مردان با انگشت انگشتری کوتاه تر ممکنه، کمی بیشتر در برابر حمله قلبی در سنین پایین تر باشن، اما احتمال قلبی در سنین بالاتر در اونا کمتره.

دلایلی وجودی داره که انگشت انگشتری درازتر ممکنه با تعداد بالاتر اسپرم همراهی داشته باشه.

هرچند یافته های تحقیق فوق، جنبه دیگری از تاثیر هورمونا در دوران جنینی رو بر فیزیولوژی انسانی روشن می کنه، اما باید این یافته ها رو با احتیاط تفسیر کرد، چون رابطه بین طول انگشتان و صفات جسمی یا روانی تنها رابطه آماری هستن. اونا نشون دهنده رابطه بین میانگینا در سطح عموم جمعیت هستن و حتما نمیشه در مورد یه فرد خاص به اونا استناد کرد.

همه موافق هستن  که عموما مردان بلندقدتر از زنان هستن، اما در عین حال هیچکی هم دودلی نداره که بعضی از زنان از بعضی مردان بلندقدتر هستن. همین قضیه در مورد طول انگشت انگشتری هم صادقه.

مثلا تحقیق دانشگاه بات نشون دهنده اون هستش که تستوسترون ممکنه در دوران جنینی، یه عامل موثر در توانایی کودکان در ریاضیات باشه. اما عوامل جور واجور دیگری مانند فشارهای محیطی و اجتماعی و هم بقیه عوامل زیست شناختی مانند ژنا هم در این توانایی تاثیردارن. پس ممکنه خیلی از کودکان با انگشت انگشتری کوتاه، به طور کامل در ریاضیات خوب یا حتی عالی باشن.

وقتی که پای تحقیق درباره اصل صفات انسانی به میان میاد، چه اصل ژنتیکی، چه هورمونی یا محیطی، باید همین احتیاط رو کرد.

به جز موارد استثنایی مثل ژن به وجود آورنده مریضی تحلیل برنده عصبی هانتینگتون که دارندگان اون حتما در میانسالی به این مریضی درمون ناپذیر گرفتار می شن، خیلی از این جوری عوامل، تنها ایجاد کننده ایجاد یه صفت هستن یا به همراه عوامل دیگه در ایجاد اون شرکت دارن، نه اینکه عامل تک و همیشگی به وجود آورنده اون باشن.

*نویسنده: مارک هندرسن- دبیر علمی روزنامه تایمز

The Times, May 26, 2007

منبع : tebyan.net



Copyright 2019. All rights reserved.

Posted شهریور ۲۹, ۱۳۹۸ by ماه نشان in category "سلامتی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *