نقش بکارگیری مهارت¬های مدیریت تنوع فرهنگی توسط مدیران دبیرستان های شهر شاهین¬شهر در ارتقاء سطح مشارکت اجتماعی دانش آموزان در سال تحصیلی ۸۹-۱۳۸۸- قسمت ۱۰

نقش بکارگیری مهارت¬های مدیریت تنوع فرهنگی توسط مدیران دبیرستان های شهر شاهین¬شهر در ارتقاء سطح مشارکت اجتماعی دانش آموزان در سال تحصیلی ۸۹-۱۳۸۸- قسمت ۱۰

– آشنایی با شیوه های برنامه ریزی اقتصادی و همچنین الگوهای تقسیمات کشوری و مسائل حقوقی، خصوصی مربوط به آن؛ جزء ضروریات است.
عکس مرتبط با اقتصاد
نکته قابل ذکر این است که این مهارت ها، مجموعه به هم پیوسته ای را شکل می دهند و برای یک مدیریت موفق ترکیبی از همه آن ها ضروری است. بنابراین، الزامات مربوط به طراحی استراتژیک مناسب برای مدیریت تنوع قومی و مهارت هایی که به این مقوله ارتباط می یابد در کانون توجه قرار خواهند گرفت (صالحی امیری،۱۳۸۵ب).
۲-۸- مشارکت
“مشارکت از نظر لغوی به معنای شرکت دو جانبه و متقابل افراد برای انجام امری می باشد و از نظر جامعه شناختی؛ نوعی فرایند تعاملی چند سویه است” (ازکیا و غفاری،۱۳۸۰، ص۱۱).
در معنای وسیع و کلان مشارکت به معنی “شرکت فعالانه افراد در حیات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و بطور کلی تمامی ابعاد حیات” می باشد (ساروخانی، ۱۳۷۰، ص۵۲۱).
“مشارکت را نوعی کنش هدفمند در فرایند تعاملی بین کنشگر و محیط اجتماعی او در جهت نیل به اهداف معین و از پیش تعیین شده تعریف نموده اند. فرایندی که افراد جامعه به صورت آگاهانه[۱۲۷] و داوطلبانه[۱۲۸] و جمعی[۱۲۹]، با در نظر داشتن اهداف معین و مشخص که منجر به سهیم شدن آن ها در منابع اجتماعی می شود، در آن شرکت می کنند” (دهقان و غفاری،۱۳۸۴،ص ۶۸).
 تصویر درباره جامعه شناسی و علوم اجتماعی
مشارکت درگیری ذهنی و عاطفی افراد در موقعیت های گروهی است که آنان را برمی انگیزد تا برای دستیابی به هدف های گروهی یکدیگر را یاری دهند و در مسئولیت کار شریک شوند (طوسی،۱۳۷۰).
در این تعریف سه جزء وجود دارد:
– درگیری ذهنی و عاطفی: در مرتبه نخست، مشارکت به معنای درگیری ذهنی و عاطفی بوده و تنها به کوشش های بدنی محدود نمی شود. این درگیری روانشناختی است نه جسمانی.
– انگیزش یاری دادن: فرد در جریان مشارکت این فرصت را می یابد تا قابلیت ها، ابتکارات و آفرینندگی خود را در دستیابی به هدف های گروه بروز دهد.
– پذیرش مسئولیت: مشارکت اشخاص را برمی انگیزد تا افراد در کوشش های خود مسئولیت بپذیرند. در فرایند مشارکت، بی مسئولیتی جای خود را به احساس وابستگی و هم سرنوشتی و مسئولیت می دهد (علوی تبار،۱۳۷۹).
از دیدگاه نظری، “مشارکت اقدام سازمان یافته ای در جهت حصول دستاوردهای عینی است. مشارکت گرچه مقوله ای اجتماعی است که از عمل جمع ناشی می شود، اما منافع افراد مشارکت کننده نیز در قالب یک هدف ملموس اجتماعی مد نظر است” (نان بخش،۱۳۸۲، ۱۶۸).
از منظر نظام مندی و کارکردی مشارکت را سازوکاری برای بقاء، توسعه و تعالی نظام اجتماعی دانسته اند که توسعه نیافتن ساختارهای لازم برای مشارکت و نهادی کردن آن به انقراض نظام اجتماعی و شقوط اجتماعی آن می انجامد (مردوخی،۱۳۷۳).
مشارکت می تواند به اشکال و درجات گوناگون نظیر تعامل، همکاری، همیاری، همبستگی، انطباق، سازگاری، پذیرش، انقیاد و شیفتگی بیان شود. ایفای نقش های اجتماعی و انجام وظایفی که با این نقش ها ملازمت دارند، مبین مشارکت معمولی در حیات اجتماعی است. ایفای این نقش ها، تجلی اراده انسان ها جهت تعلق به جمع و یکپارچگی و یگانگی با آن است.
۲-۸-۱- پیش نیازهای مشارکت
مشارکت توسط یک فرد هنگامی صورت می پذیرد که اولاً؛ انگیزه کافی برای مشارکت را داشته باشد. ثانیاً؛ امکان مشارکت برای فرد مشارکت خواه فراهم شده باشد. نخستین سازه مؤثر در مشارکت ، دانش فرد و اطلاعات فرد در مورد پدیده مشارکت اشت. حداقل اطلاعات در مورد مشارکت لازم است تا ذهن فرد نسبت به موضوع کنجکاو و فرد بتواند آن را موضوع احساسات مثبت و منفی قرار دهد.
دومین سازه مؤثر بر مشارکت، تصور فرد از پیامدهای مشارکت است. مشارکت می تواند به عنوان ابزاری مناسب برای دفاع از خویشتن و منافع فردی و گروهی تلقی شود. همچنین از طریق مشارکت فرد می تواند استعدادهای بالقوه خویش را به فعالیت درآورد. تصور فرد از پیامدهای مشارکت به نگرش فردی و تجربیات او مرتبط است. سومین عامل مؤثر بر مشارکت، ارزیابی فرد در زمینه پیامدهای متصور درباره مشارکت است (رحمانی،۱۳۸۷).
تحقق مشارکت مستلزم فراهم آمدن برخی پیش نیازها است که تعدادی از آن ها در وجود مشارکت کنندگان و تعدادی دیگر در محیط پیرامون جای دارند. عمده ترین این پیش نیازها که تحقق و کارایی مشارکت را تعیین کرده و سطح آن را مشخص می سازد عبارتند از:
فراهم بودن زمینه مشارکت: مشارکت به سختی می تواند در زمان اضطرار و فوریت و قبل از آن که زمینه های آن فراهم شده باشد به نحوی مناسب تحقق یابد.
فایده مندی مشارکت: فواید اجتماعی مشارکت باید بر هزینه های آن فزونی داشته باشد.
مورد علاقه بودن موضوع مشارکت: موضوع مشارکت باید مشخص و مورد علاقه افراد باشد. در غیر این صورت آنان به مشارکت به مانند سرگرمی و یا از سر اضطرار خواهند پرداخت. به هر حال پایداری در مشارکت با علاقه فرد پیوند دارد.
وجود توانایی های فردی: مشارکت کنندگان باید از توانایی های لازم (مانند شناخت و دانش کافی، توانایی برقراری ارتباط متقابل، امکانات مالی و …) برخوردار بوده تا بتوانند در مشارکت کارآمد باشند.
عدم احساس تهدید: فرد مشارکت کننده نباید احساس کند که مشارکت جایگاه و موقعیت او را تهدید خواهد کرد.
آزادی: مشارکت هنگامی معنا دارد که فرد امکان انتخاب و آزادی اختیار داشته باشد (علوی تبار،۱۳۷۹).
۲-۸-۲- مشارکت اجتماعی
مشارکت اجتماعی در معنای وسیع دربرگیرنده انواع کنش های فردی و گروهی به منظور دخالت در تعیین سرنوشت خود و جامعه و تأثیر نهادن بر فرایندهای تصمیم گیری درباره امور عمومی است (رضایی،۱۳۷۵).
مشارکت اجتماعی فرایندی است مبتنی بر حضور آگاهانه و فعال فرد، به عنوان عضو جامعه، در صحنه های اجتماعی و ایفای نقش یا نقش های اجتماعی که به وی محول می شود و در قالب رفتارهای فرهنگی، سیاسی و اقتصادی بروز می کند (کردی،۱۳۸۵).
مشارکت اجتماعی شرکتی داوطلبانه[۱۳۰]، آگاهانه[۱۳۱] و ارادی است که برآیند آن توسعه و بهتر شدن زندگی و حیات اجتماعی است. مقید نمودن تعریف مشارکت اجتماعی به خصایص شرکت داوطلبانه، ارادی و آگاهانه، این نوع فعالیت ها را از فعالیت های معمولی و روزمره زندگی که ممکن است بنای آن بر تبعیت نیاندیشیده و تحمیل و از قیود سنت ها و تعین های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی باشد جدا می کند. در واقع مشارکت اجتماعی، مشارکت داوطلبانه، آگاهانه و جمعی عاملان خصوصی در حوزه عمومی است که از طریق کنش های متقابل مستقیم و غیر مستقیم شهروندان در مقیاس وسیع با فعالیت های محلی، نهادهای جامعه مدنی، دولت و … به منظور نفوذ و تأثیرگذاری بر فرایند تصمیم گیری ها و یا تعقیب اهداف عمومی تحقق می یابد (ساروخانی و پناهی، ۱۳۸۵).
“مشارکت اجتماعی به انواع کنش های فردی و گروهی شهروندان به منظور دخالت در تعیین سرنوشت اجتماعی و تأثیر در فرایند تصمیم گیری های عمومی اطلاق می شود” (هانتینگتون و نلسون[۱۳۲]،۱۹۹۶،ص۳). مشارکت اجتماعی “فرایندی است که در آن افراد در تصمیم گیری در نهادها، برنامه ها و محیط پیرامونشان شرکت می کنند” (سیکوگنانی [۱۳۳]و همکاران،۲۰۰۸،ص۲۸).
مشارکت اجتماعی، شرکت در یک زمینه اجتماعی که در آن افراد به فعالیت های اجتماعی در تعدادی از شبکه های اجتماعی رسمی و غیر رسمی می پردلزند، می باشد (سیکوگنانی و همکاران،۲۰۰۸،ص۹۸).
عکس مرتبط با شبکه های اجتماعی
مشارکت اجتماعی، مشارکت افراد در گروه هایی خارج از خانواده و عرصه سیاسی و محیط کار ( احزاب سیاسی، اتحادیه ها و گروه های فشار) است. پس انواع مشارکت های داوطلبانه و عضویت فعال در گروه هایی خارج از خانواه و سازمان های سیاسی و گروه های فشار جزء مشارکت اجتماعی محسوب می شود (یزدان پناه،۱۳۸۷).
مشارکت اجتماعی سطوح فعالیت از عضویت ساده در انجمن ها (محلی، خیریه و شغلی) و فعالیت در این سازمان ها تا فعالیت هایی از قبیل ملاقات با مقامات عالی مملکتی (نمایندگان مجلس، وزرا و..) یا نگارش نامه و گزارش برای آن ها به منظور طرح مشکلات و درخواست اصلاح و تغییر سیاست را در بر می گیرد (رضایی،۱۳۷۵).
مشارکت اجتماعی ابعاد و مراحل مختلفی دارد:
مشارکت به صورت فرایند رشد پیدا کرده و متکامل شده است؛
مشارکت عامل اصلی و تعیین کننده در فرایند توسعه محسوب می شود و حتی به نظر تعدادی از صاحب نظران پیش نیاز توسعه محسوب می شود؛
منشاء مشارکت حقیقی افراد، خودآگاهی آنان برای رسیدن به خوداتکایی فردی و اجتماعی است؛
لازمه مشارکت واقعی مردم آگاهانه و داوطلبانه بودن آن است؛
مشارکت باید خودانگیخته باشد و با رضایت کامل صورت پذیرد؛
همه افراد در آن سهیم باشند و منحصر به فرد یا افراد خاصی نشود؛
افراد در همه سطوح دخالت داشته باشند و از سطح تصمیم گیری تا ارزیابی حضور داشته باشند؛
مشارکت افراد چند بعدی باشد؛
افراد از نتیجه کار خود آگاه شوند که این موجب تقویت روحیه مشارکتی انان می گردد(صالحی،۱۳۸۸).
۲-۸-۳- اهمیت مشارکت در اسلام
ادیان الهی به ویژه اسلام به دلیل ضرورت و اهمیت مشارکت در تبلیغ و گسترش آن ها، مشارکت را مورد توجه قرار داده اند. در قرآن کریم آیات متعددی در مورد مشارکت و همیاری وجود دارد. در متون اسلامی می توان توصیه هایی از بزرگان در خصوص مشارکت را مشاهده کرد. برای نمونه حضرت علی (ع) در نامه ای به مردم مصر خطاب می فرمایند: “ای مردم مصر؛ نگویید ما سرپرستی چون مالک و امامی چون علی داریم. اگر در صحنه حاضر نباشید، شکست می خورید. ما در حال نبرد و جنگ با باطل هستیم. جامعه ای که در خواب باشد، دشمن بیدارش او را رها نمی کند.
حضرت در این نامه از مردم مصر می خواهد که صحنه را ترک نکنند، زیرا مرد جنگجو بیدار است و جنگ و جهاد با خوابیدن و کناره گیری از صحنه ها تناسب ندارد. جامعه پویا همیشه بیدار است و از همه ابعاد زندگی خود آگاه است. چنین جامعه ای می داند که در داخل چه می گذرد و چه باید بگذرد و می داند که از خارج چه می آید که نباید بیاید (کریمی،۱۳۸۲).
۲-۸-۴- مشارکت مدرسه و عرصه های آن
مدرسه میدان مناسبی برای تمرین مشارکت و آموزش فنون و آداب این مهارت اجتماعی است. وجود نهادهایی مثل انجمن اولیا و مربیان و شوراهای معلمان و دانش آموزان در مدارس، بیانگر ماهیت مشارکت پذیری مراکز آموزشی می باشد. مدرسه وقتی می تواند کارکرد مشارکتی مطلوب داشته باشد که استراتژی و برنامه روشنی در جهت تأمین همکاری مؤثر کارکنان و دانش آموزان تدوین کند و همه ارکان آن با آگاهی در اجرای استراتزی و برنامه، همدل و هم داستان گردند. وزارت آموزش و پرورش که مدافع طرح مدرسه محوری است باید با ابلاغ مقرراتی مفید راه مشارکت همه جانبه را هموار سازد و در عمل از راه تفکر مشارکت حمایت کند.
دانش آموزان در فضای مدرسه فرصت های متنوعی برای مشارکت به دست می آورند و هر کدام قابلیت ها و استعدادهای خود را به نمایش می گذارند. برخی از زمینه های مشارکت دانش آموزان در مدرسه عبارتند از: مشارکت در فعالیت های ورزشی، مشارکت در امور فرهنگی- هنری، مشارکت در برنامه های مذهبی و مشارکت علمی.
در مجموع می توان گفت؛ مشارکت اجتماعی؛ کنش فردی و گروهی است که دانش آموزان بصورت آگاهانه، ارادی و خودانگیخته و با رضایت خاطر و بدون اجبار در امور مدرسه خود، در سطح کلاس و مدرسه شرکت می کنند که این مشارکت می تواند از مرحله تصمیم گیری تا اجرا، نظارت و ارزشیابی تداوم داشته باشد (خانیان و باغبان،۱۳۸۷).
۲-۹- نقش مهارت های مدیریت تنوع فرهنگی در ارتقاء مشارکت اجتماعی
مردم دنیا به فرهنگهای مختلفی تعلق داشته و فرهنگهای مختلف در بین دولتها و یا در درون دولتها و حتی در سازمان ها و از جمله مدارس قرار گرفته است. تنوع فرهنگی در حال حاضر لازم است به عنوان امتیاز و ارزش محسوب گردد. تغییر محیط مدارس، که ناشی از حضور دانش آموزان از فرهنگ های متنوع است، مباحث مدیریتی و از جمله اقدامات مدیریت منابع انسانی را متاثر ساخته و ضرورت دیدگاهی فراملی و فرافرهنگی را مطرح می سازد. تاثیرپذیری مستقیم و عمده ی اقدامات مدیریت منابع انسانی از فرهنگ اجتماعی، وارد شدن تنوع فرهنگی در اقدامات مدیریت را تصریح می کند.
عکس مرتبط با منابع انسانی
تنوع در این مقوله عبارت است از جذب افرادی با سوابق و زمینه های مختلف، دارای توقعات و انتظارات گوناگون و بهره گیری از تواناییها و استعدادهای آنها برای افزایش کارآیی و اثربخشی فعالیت های آموزشی(شنایدر و بارسو،۱۳۸۲).
تنوع حیطه های مختلفی را در بر می گیرد: نژاد، قومیت، آداب و رسوم، مذهب و زبان. از جمله ویژگیهای فرهنگ دانش آموزان که لازم است مد نظر قرار گیرند، به موارد زیر می توان اشاره کرد:
– فرهنگ فراگیر است. هر دانش آموزی یک فرهنگ دارد.
– شناخت عقاید، ارزشها و ادراکات فرهنگ دیگران برای موفقیت و افزایش کارآیی مدارس الزامی است.
– یادگیری میراثهای فرهنگی گوناگون، الهام بخش و توانمندکننده است.
– کارهای تیمی و گروهی در سطح مدارس بدون توجه به فرهنگ اعضا غیر ممکن است.
– برنامه ریزی فرهنگی از طریق شناخت عقاید یکدیگر آسانتر می شود.
– تفاهم و سازگاری با شناخت فرهنگ خود و پذیرش نقطه نظرات و سبک و روش دیگران شروع می شود.
– به منظور رشد و نوآوری، استفاده از تنوع فرهنگی لازم است(حسن زاده و اکبری،۱۳۸۳).
تنوع فرهنگی از جمله مسائل عمده ای موجود در مدارس است که مدیران حاضر با آن مواجه هستند. متأسفانه بیشتر مدیران به تفاوتهای فرهنگی به عنوان منبع و عامل موثر در افزایش کارآیی مدارس بها نمی دهند و با این توصیف که تفاوت فرهنگی مسئله مهمی نیست؛ ما همگی انسان هستیم و تنها عامل سوء تفاهم میان ما اختلاف زبان است؛ اگر بر تفاوتها تمرکز کنیم از هدف دور می مانیم و … از فکر کردن به تفاوتهای فرهنگی و مهارتهای مورد نیاز برای اداره آن طفره می روند.
در این گونه مدارس، لازم است استرس های ناشی از شوک فرهنگی و اختلالات و پیامدهای ناشی از تعارضات فرهنگی به نحو مطلوب اداره شود. برخی از جنبه های فرهنگ را به راحتی می توان دید. عوامل آشکاری مثل هنر، موسیقی و سبک رفتاری که از این جمله اند. اما بیشتر بخشهای چالش برانگیز فرهنگ، پنهان است. عقاید، ارزشها، انتظارات، نگرشها و مفروضات عناصری از فرهنگ هستند که دیده نمی شوند اما بر رفتار افراد موثرند و گاهی موجب تعارضات و تناقضات کاری می شوند. برای این منظور به سازگاری و تعدیل موثر فرهنگ ها نیاز است. یکی از عواملی که بسیارمورد توجه قرار گرفته است و بعنوان عامل تعدیل کننده لقب گرفته است، مهارت های مدیریت تنوع فرهنگی است.
در میان مهارت های مورد نیاز مدیران آموزشی ، توانایی تطبیق مستمر با افرادی از فرهنگهای مختلف و توانایی اداره ارتباطات بین فرهنگی حائز اهمیت است. این مهارت ها بیانگر درک مدیران از تشابهات و تفاوتهای فرهنگی دانش آموزان است و دانش عمومی و نقشه های ذهنی وشناختی مدیران از فرهنگ های متنوع دانش آموزان، هنجارهای تعامل اجتماعی ، عقاید مذهبی ، ارزشهای زیبایی شناختی و زبان آنان را نشان می دهد(ارلی و انگ،۲۰۰۴).
محیط کار مدارس چند فرهنگی، نیاز به افرادی دارد که به فرهنگ های مختلف آشنا باشند و بتوانند با افراد سایر فرهنگ ها ارتباط مناسب برقرار کنند. برای این منظور، مدیران و مسئولان آموزشی این گونه مدارس نیاز به مهارت های مدیریت تنوع فرهنگی دارند، توانایی فرد برای تطبیق با ارزشها، سنتها و آداب و رسوم متفاوت از آنچه به آنها عادت کرده است و کار کردن در یک محیط متفاوت فرهنگی، معرف داشتن این مهارت ها است(سفیدچیان،۱۳۸۶).
در مواجهه با تنوع فرهنگی موجود در سیستم آموزشی، مسئولان امر آموزش ممکن است یکی ازروش های زیر را برگزینند: پذیرش (قبول آشکار شکاف‌های فرهنگی و کارکردن روی آن‌ ها)؛ مداخله ساختاری (تغییر شکل یا ترکیب تیم)؛ مداخله مدیریتی (تعیین هنجارها در مراحل اولیه) و خروج (حذف یک عضو تیم به هنگامی که سایر گزینه‌ها با شکست روبه‌رو شده‌اند). این‌که کدام راهبرد بهترین است، به شرایط بستگی دارد و هر یک نیز دشواری‌های بالقوه‌ای دارند(گودیکانست،۱۳۸۳).
هرچند، در مجموع، مدیرانی که در مراحل اولیه تشکیل تیم وارد عمل می‌شوند و هنجارها را تعیین می‌کنند، تیم‌ها و مدیرانی که سعی در جلب مشارکت همه اعضای تیم دارند و تیم‌هایی که می‌توانند متوجه شوند این مشکلات ناشی از فرهنگ است نه از شخصیت افراد، با بهره گرفتن از خلاقیت و رفتار مناسب، در حل مشکلات فرهنگ‌مدار موفق می‌شوند. احتمال برداشت منافع و مزایای نهفته در تیم‌های و اجتماعات چندفرهنگی، برای سیستم آموزشی بیش‌تر است.
۲-۱۰- پیشینه تحقیق و مطالعات انجام شده
در مورد پیشینه تجربی و پژوهش های انجام شده بایستی متذکر شد که در خصوص موضوع مهارت های مدیریت تنوع فرهنگی و نقش آن بر مشارکت اجتماعی، پژوهشی صورت نگرفته و تحقیقات انجام شده به عوامل دیگری که بر مشارکت تأثیر دارند پرداخته اند. از طرفی مهارت های مدیریت تنوع فرهنگی نیز مورد بررسی و تحقیق قرار نگرفته اند. لذا در ذیل سعی شده است تا به تحقیقاتی که در زمینه تنوع فرهنگی، مدیریت و مشارکت اجتماعی صورت گرفته اند، اشاره شود.
۲-۱۰-۱- پژوهش های انجام شده در ایران
– پیران(۱۳۷۶) در تحقیقی با عنوان ” شهر شهروند مدار- طرح شهردار مدرسه” در مناطق بیست گانه تهران به یافته های زیر دست یافته است:
فعالیت های جمعی و مشترکی که با اجبار و بیگاری همراه است قادر به ایجاد بستر مشارکتی نیست.
منعطف بودن و غیرآمرانه بودن دستورالعمل ها بر روی مشارکت موثر است. تأکید و تقویت اشتراکات بین افراد باعث افزایش مشارکت دانش آموزان می گردد.
– نتایج پژوهش جوانمرد (۱۳۸۰)، تحت عنوان؛ ” بررسی ادراکات مدیران و دبیران نسبت به مهارت های روابط انسانی مدیران در دبیرستان های شهر اصفهان”، که در بین ۴۹۱۴ دبیر و ۱۶۳ مدیر دبیرستان های نواحی پنجگانه اصفهان انجام گرفت، نشان داد که؛ براساس ادراکات مدیران، بیشترین مهارت آنان در برقراری اعتماد و کمترین مهارت آنان در بعد انگیزش بود. از نظر دبیران، بیشترین مهارت مدیران در بعد ارتباطات و کمترین مهارت آن ها در بعد خود آشکارسازی است.
بین ادراکات مدیران و دبیران در مورد مهارت ها های روابط انسانی تفاوت های معنا داری مشاهده گردید. ولی در خصوص مهارت های روابط انسانی در ابعاد ارتباطات و مدیریت تعارض تفاوت معناداری مشاهده نشد. هم چنین مدیران زن بیش از مدیران مرد دارای توانایی در زمینه مهارت های روابط انسانی بودند.
– یافته های حاصل از مطالعه سازمان آموزش و پرورش استان اصفهان که توسط ثوامری محمدی زاده (۱۳۸۲)، تحت عنوان “بررسی رابطه نوع خرده فرهنگ ها با نوع و میزان مشکلات آموزشی و تربیتی دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه دبیرستان های شهرستان شاهین شهر” انجام گرفت، نشان داد که؛
بین خرده فرهنگ “هم برحسب محل تولد و هم برحسب تعلق فرهنگی” با نظم و انضباط اجتماعی رابطه معنا داری وجود دارد. همچنین بین دو جنس دختر و پسر از نظر انگیزش به تحصیل تفاوت معنا داری وجود دارد. انگیزش به تحصیل دختران بیشتر از پسران است.
– شیخاوندی (۱۳۸۲) در مطالعه ای با موضوع “بازتاب هویت اقوام ایرانی در کتاب های درسی دوره های ابتدایی و راهنمایی” با بررسی کتاب های درسی ابتدایی و راهنمایی به این نتیجه رسید که نویسندگان کتاب های درسی، اقوام حاشیه ای را نادیده گرفته اند و در نتیجه نه در تصویر، نه در توصیف، نه در جغرافیای انسانی ایرانی، نه در تاریخ و نه در تعلیمات مدنی، به صراحت به اقوام ایرانی اشاره نکرده اند. وی بیان کرده است که کمترین نتیجه این سهل انگاری یا سهوانگاری این می تواند باشد که بچه های دختر و پسر اقوام ایرانی گمان برند که فقط شهریان جزء امت ایرانی هستند و اگر بخواهند آنان نیز عضوی از ملت به شمار آیند باید از دیار خود بکوچند (عکس های کوچ به دفعات در کتاب ها تکرار شده است) و از لباس خود درآیند تا شاید افتخار نشانده شدن در کتاب های درسی را بیابند تا دیگر خود را غریبه ای در غربت کتاب ها نینگارند.

 

جهت دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت jemo.ir مراجعه نمایید.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *